LOADING

Type to search

Ozanlarımız

Aşık Suzani (Vahap Bozkurt)

yonetici Şub 15

asiksuzaniAşık Suzani tahminen 1890 yıllarında doğdu ve 1940 yıllarında vefat etti.

Ali Efendi “Suzani’nin babası” 8 yıl gibi uzun bir süre, askerde kaldığı için, tahsilini, bilgisini, kültürünü ve tecrübesini o derecede arttırmıştır.

Köyde mali durumu müsait olduğundan iki çocuğuna “Suzani ve Veli Revani” hem okuma yazma öğretmiş, hemde Alevi tarikatına göre, kendisi Şah İbrahim soyundan olduğu için Dedeliği ve Zakirliği öğretmiştir.

Suzani ve Veli Revani, Bozkurt soyisimlerini almışlardır. İstiklal savaşı yıllarında, Mustafa Kemal Atatürk’ün ordusunda birisi başçavuş diğeri ise bölük amiri olarak görev almışlardır.

Askerden geldikten sonra Dışlık’lı Yarım Ali, Şarkışla’lı Aşık Veysel, Hikayeci Ağa Kahya, ile birlikte Aşık Süleyman yönetiminde bir ekip oluşturarak Sivas’ta düzenlenen “Sivas Halk Şairleri Bayramı” na katılmışlardır. Suzani Cumhuriyetin Kuruluşunu, kazanılan zaferi ve yapılan yenilikleri öven bir destan söylemiştir.

asiklarbayrami

Vahap Suzani de Aşık Süleyman gibi Mamaş’ın usta aşığı, Aşık Hassöğ’den ders almış, onun bilgisiyle kendini yetiştirmiştir. Aşık Süleyman ile birlikte çeşitli meclislere katılmıştır. Suzani aynı zamanda ud ve keman da çalıyormuş. Daha çok güzelleme, ağıt, feleğe, yergi, deyişlerinin konularını belirler.

Suzani yaşamında feleğin çeşitli darbelerini yemiş, talihsizlikler bir türlü peşini bırakmamamış, eş, dost, kavim, kardeş tarafından hemen hemen hiç sorulmamış ve en sonunda da çok genç yaşta, 48 yaşında hayata veda etmiştir. Kendisi ölmeden önce, hastalığından dolayı Sivas’ta bir hastanede tedavi görmüş ve ziyaretine kimse gelmemiştir, iç burukluğu içinde kalıp eşine, dostuna, kardeşine kahır etmiş ve bunu dizelerinde dile getirmiştir.

Olura Olmaza

Olura olmaza minnet etmezken
Alemde her şeye kul ettin felek
Evvel kıymetime paha biçmezken
Şimdi kıymetimi pul ettin felek

Ciğerime vurdun sağılmaz yare
Sen beni düşürdün ah ile zare
Ararım derdime bulamam çare
Hastahaneleri yol ettin felek

Şu sinemi odlar ile doldurdun
Her zaman ağlattın nerde güldürdün
Benim Negiz’imin benzin soldurdun
Elin dikenini gül ettin felek

Alışık tel takın çalın sazımı
Mevlam kara yazmış benim yazımı
Anadan gülmedik emlik kuzumu
Yaktın sinesini kül ettin felek

Nazlı nazlı büyüttüm hacer’imi
Gurbet eller oldu meskenim yerim
Tahammül eylemez gül yüzlü perim
Beni bu dert ilen del ettin felek

Bir kez yüzün görsem Abbas gardaşım
Evvelden belalı bu benim başım
Gelse muhiplerim eşim yoldaşım
Gözümün yaşını kan ettin felek

Dayım neden gelmez benim yanıma
Hasretlik kar eyledi canıma
Yandım ateşlere bak Suzani’ye
Emmizadelerim bana el ettin felek

Bu yazı sayın Turan Fırtına nın Lisans Tezinden alınmıştır. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Lisans Tezi Gönderen : Ali Fırtına

Facebook Yorumları

1 Comments

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogcu bunu beğendi: